پیمان میرآقاسی مدیر گروه سپید و سیاه در این رابطه گفت: این کنسرت روز نهم مهرماه در ساعت ۲۱ در تالار وحدت برگزار می‌شود که اگر با استقبال خوبی روبه‌رو شود، روز دهم مهرماه نیز تمدید خواهد شد.

بر اساس این گزارش به نقل از ایسنا میرآقاسی توضیح داد: این کنسرت در دو بخش برگزار می‌شود: بخش اول در دستگاه شور است و در آن قطعات «حسرت باران» از اشعار هوشنگ ابتهاج،«رهایی» از اشعار شفیعی کدکنی و «آذرخش» به صورت بی‌کلام از ساخته‌های سورنا صفاتی اجرا خواهد شد. به علاوه در این بخش قطعه‌ «ای عشق» با شعر حسین منزوی، «های های چوپان» از اشعار بیگی‌ حبیب‌آبادی از ساخته‌های کوروش دانایی نیز اجرا می‌شوند و قطعه‌ «اسرار ازل» نیز از اشعار خیام با آهنگسازی مریم رضایی اجرا خواهد شد.

وی افزود: بعد از پایان بخش اول دو شعر از شفیعی کدکنی و هوشنگ ابتهاج با تک‌نوازی ساز خوانده می‌شود که خواننده‌ی گروه نیز اشکان کمانگری است.

میرآقاسی درباره‌ بخش دوم این کنسرت توضیح داد: بخش دوم در دستگاه همایون و آواز اصفهان است که در آن قطعه‌ی «تو بمان» از اشعار هوشنگ ابتهاج و ساخته‌ی مریم رضایی، «سودای بی‌حاصل» از اشعار سعدی و آهنگسازی کوروش دانایی، یک قطعه‌ی بی‌کلامی ضربی با آهنگسازی کوروش دانایی و یک قطعه‌ی بی‌کلام ضربی بختیاری با آهنگسازی سورنا صفاتی اجرا خواهد شد.

وی افزود: پس از پایان بخش دوم نیز دو آواز از شفیعی کدکنی و هوشنگ ابتهاج اجرا خواهد شد.

او هم‌چنین از حضور «منوچهر والی‌زاده» در این کنسرت خبر داد و گفت: این برای اولین‌بار است که او در فضای موسیقی حضور دارد و با استفاده از یک متن در این کنسرت حضور خواهد داشت.

میرآقاسی افزود: ممکن است پیش از برگزاری این کنسرت، کنسرتی را در موسسه‌ی خیریه محک و کنسرتی نیز با همراهی انجمن موسیقی گرگان برگزار می‌کنیم.

پیمان میرآقاسی درباره اهداف تشکیل این گروه گفت: اجرای موسیقی ایرانی با برداشتی آزاد و مستقل از موسیقی و شعر در فرهنگ معاصر ایران ، با در نظر گرفتن اصول پایدار زیبایی شناختی در موسیقی سنتی ایران،بیان الگوی های متفاوت از فرمهای مختلف بداهه نوازی در موسیقی ایرانی وافزایش ارتباط فرهنگی – هنری با ملل مختلف و همچنین تداوم ارتباط ایرانیان خارج از کشور با فرهنگ و هنر کهن پارسی عمده اهداف ما از تشکیل گروه سپید وسیاه است.

گروه موسیقی سپید و سیاه دیدگاههای هنری مشترک و نزدیکی تفکر موسیقایی اعضای گروه به واسطه سالها همکاری نزدیک در گروههای مختلف انگیزه ای برای تشکیل گروه سپید و سیاه شد. نگاهی ویژه به ادبیات پارسی در انتخاب اشعار و پیگیری رویه ای خاص در تنظیم قطعات –استفاده از خطوط ریتمیک ، ملودیک و کنتر پوانتیک متنوع با دوری جستین از عادات مرسوم در موسیقی ایرانی و با تلاش برای حفظ اصالت آن ، آثار این گروه را از دیگر گروه ها متمایز می کند. نوازندگان : پیمان میرآقاسی : قیچک و مدیر گروه کوروش دانایی: تنبک سورنا صفاتی : سنتور مریم رضایی: تار و بم تار نایان صحیحی : کمانچه رضا فرهمند: سازهای کوبه ای اشکان کمانگری : خواننده

علاقمندان برای خرید بلیت می توانند با شماره 22955747 تماس بگیرند.

به گزارش ايلنا در این برنامه که ساعت 20:30 روز 9 مهرماه جاری برگزار می شود،گروه سپید و سیاه قطعاتی از آثار خود را اجرا می کند.
پیمان میرآقاسی درباره اهداف تشکیل این گروه گفت: اجرای موسیقی ایرانی با برداشتی آزاد و مستقل از موسیقی و شعر در فرهنگ معاصر ایران ، با در نظر گرفتن اصول پایدار زیبایی شناختی در موسیقی سنتی ایران ، بیان الگوی های متفاوت از فرمهای مختلف بداهه نوازی در موسیقی ایرانی وافزایش ارتباط فرهنگی – هنری با ملل مختلف و همچنین تداوم ارتباط ایرانیان خارج از کشور با فرهنگ و هنر کهن پارسی عمده اهداف ما از تشکیل گروه سپید وسیاه است.
سورنا صفاتی (سنتور) مریم رضایی(تار)نایان صحیحی(کمانچه) کوروش دانایی(تنبک و سازهای کوبه ای) پیمان میرآقاسی(قیچک) رضا فرهمند(سازهای کوبه ای) نوازنده‌های این گروه هستند که در تاریخ فوق به خوانندگی اشکان کمانگری به روی صحنه می روند.

یکم مهر هشتاد و نه

Ashkan Kamangari: Music has given me a better understanding of my inner self. It is also a powerful means of conveying feelings and thoughts.

MM: Who are your favorite Artists?

AK: Master Shajarian who –I believe- has revived Iranian Classical Music in the last few decades. Among the older Persian poets I like Molana (Rumi), Hafez, Sa’di and Attar. Fereydoon Moshiri and Hooshang Ebtehaj (“Sayeh”) are my favourite contemporary poets. The musician I like most is Abolhasan Saba who put up with a lot of difficulties to train many artists and kept Persian Classical music alive.

MM: What is the fondest memory of your professional life?

AK: Recording the choral of my new album “Midaanam keh Miayi” with my dear friends Sina Jahan Abadi and Amir Hossein Sam.

MM: What is your favorite place to perform?

AK: It doesn’t matter where one performs. The song which echoes the beauty of eternal love will be heard, no matter where it is sung!

MM: When would a big dream come true for you?
AK: When my music has the ability to bring two hearts closer together

MM: What are some upcoming projects that you have planned in the near future?

AK: I am a member of the “Sayeh” ensemble. This Persian classic music ensemble, named after the great Persian poet Sayeh, Is composed of Amir Hossein Sam, Sina Jahan Abadi, Amir Ali Sam and I. We have performed in a number of concerts outside Iran and hope to have programs inside Iran in the near future. I’m currently recording the vocals for Amir Hossein Sam’s latest album: “Midaanam keh Miayi”.

MM: Thank for taking your in interviewing with PM!

Here are some links to Ashkan’s work :

Zard, Sorkh Arghavani (Yellow, Red, Crimson…)

Dar ghataar (In the train…)

Midaanam (I know you will come…)

L’art musical persan contient des espaces de perception qui soulèvent notre imaginaire au cœur de la réalité des anciens chants épiques et guerriers des montagnes, avant de nous faire basculer dans cette profondeur nostalgique du trouble et du déchirement mystique, dans cette souffrance d’une extase sans cesse effleurée.Le pouvoir émotionnel de la musique ouvre ainsi une sorte de couloir, de passage entre le monde réel et spirituel.Il faut constamment franchir la ligne qui permettra au hâl, ce souffle d’inspiration divine, de s’épandre dans le coeur de l’artiste ou du disciple.

Si la musique traditionnelle persane est toujours vivante de nos jours, si elle a su traverser habilement les tumultes de l’histoire contemporaine de son pays, éviter les pièges d’un académisme figé, c’est précisément parce qu’elle ne s’est jamais détournée de son inspiration mystique.Véhiculée par une nouvelle génération de jeunes artistes, elle se situe donc aujourd’hui au carrefour du modèle traditionnel et d’une interprétation personnelle imposant le musicien comme créateur à part entière, grâce au système musical du radif, cette classification mélodique et modale, qui, au sein d’une structure proposée, ouvre la voie à l’improvisation.

Ainsi, la technique vocale de Ashkan Kamangari, entre contenance et virulence, peut-être encore plus que les maîtres Mohammed Shadjarian ou Sharam Nazeri, porte cette sorte de détermination et d’héroïsme chevaleresque.